การลืมคนที่เรารักมากที่สุด
อาจดูยากเย็นเกินทำใจ
แต่การเอาชนะใจตัวเองให้ได้
ยากเย็นกว่า... แต่ต้องทำ

แม้คนเคยรักเคยผูกพันกันมา
จะยังมีเยื่อใยบางๆ หลงเหลืออยู่
แม้ภาพเก่าๆ ที่เคยหวานชื่น
จะตามหลอกหลอนให้เราปวดใจอยู่เรื่อยๆ
แต่เราจะยอมปล่อยให้สายใยบางๆ เส้นนั้น
มารัดคอจนตายทั้งเป็นเลยเชียวหรือ
แม้ว่าหัวใจจะเป็นก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สาก็เถอะ
แต่ถ้าตราบใดหัวใจยังคงอยู่ในร่างกายเรา
ยังเต้นเป็นจังหวะ
และยังเป็นอุปกรณ์ชิ้นเดียวที่ช่วยทำให้เรามีชีวิตอยู่
การเก็บรักษาก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สานั้นไว้
ยังดีเสียกว่าปล่อยให้แหลกคามือคนไม่รักดี

อย่ามัวแต่คิดว่าเขาคือที่สุดของชีวิต
และต่อจากนี้ไปจะไม่รักใครอีกแล้ว
แม้เรื่องราวความรัก
จะกลายเป็นเรื่องเล่าที่ตัวละครสองตัวต่างแยกทางกันเดิน
แต่ก็ใช่ว่าเราจะเดินทางเพียงคนเดียวลำพังไม่ได้
เรายังสามารถพบเจอและมอบหัวใจให้ใครได้อีก
เรายังลืมตาอ้าปากได้สบาย
ไม่จำเป็นว่าเราจะต้องเอาชีวิตอันแสนมีค่า
ไปผูกติดอยู่กับเขา
ไม่อยากลืมเขา ก็ไม่ต้องลืม
เก็บเขาไว้เป็นความทรงจำที่ดี
แต่ถ้าการที่ไม่สามารถลืมเขา
แล้วกลายเป็นบ่วงที่คอยติดตามหลอกหลอนเราไปทุกที่
ลืมเขาให้หมดจากใจเสียเถอะ

เขาเป็นเทวดาหรือก็เปล่า
ทำไมเราถึงยังไม่กระชากชีวิตเขาออกไปจากใจเสียที
ลองนึกดูสิว่าป่านนี้เขากำลังทำอะไร
เขากำลังหยิบรูปเราขึ้นมากอดแนบอก
ด้วยความพิศวาสอย่างนั้นหรือ
เขาอาจจะกำลังอยู่กับใครที่ไหนสักแห่งหนึ่งก็เป็นได้
เขามีสิทธิ์ทำอะไรที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ
ทำโดยไม่จำเป็นต้องบอกเรา ไม่จำเป็นต้องมีเรา
ไม่เห็นต้องเสียเวลาอันมีค่ามานั่งคิดถึงเรา
ซึ่งก็เป็นแค่คนในอดีต
ความจริงแล้วเป็นเพราะเรายังงมงาย
เพราะเรายังไม่อยากลืมเขาต่างหาก

อย่าปล่อยให้โลกหมุนเอาตัวเรา
ไปติดอยู่กับเรื่องราวในอดีตเลยดีกว่า
ลุกขึ้นมาหมุนโลกด้วยมือของเราเองเถอะ
ทุกอย่างในตอนนี้ขึ้นอยู่ที่เราเพียงคนเดียวเท่านั้น
เราหมุนโลกให้ไปทางซ้าย มันก็จะไปทางซ้าย
เราหมุนให้ไปทางขวา มันก็จะไปทางขวา

ขอเพียงเราอย่าหยุดหมุน ให้มันกลับไปทางเดิมทางนั้นเป็นใช้ได้

เก็บทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเขาให้กลายเป็นอดีต
เป็นความทรงจำเก่าๆ ที่ไม่ควรเอามาฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
การที่เรายังงมงายคิดถึงเขา
จะทำให้เราไม่สามารถก้าวขาเดินไปข้างหน้าได้อย่างเต็มที่
ถ้ายังไม่ยอมลืมตาตื่นขึ้นมาดูว่าอะไรคือความจริง
อะไรคือภาพลวง อะไรคือความฝัน
บอกได้เลยว่า
เรากำลังจะก้าวพลาด step ชีวิตที่สูงขึ้นไปอีกขั้น
ที่ตรงนั้นอาจมีอะไรดีๆ รอเราอยู่
ขอแค่เรากล้าหาญที่จะเดินเข้าไปหา
และไม่พกพาเอาเรื่องเก่าๆ ติดตัวไปด้วย

ถ้าเราทำได้
ก็ถือได้ว่าเรากำลังยกระดับจิตใจตัวเองให้สูงขึ้น
เมื่อไรที่เราได้ไปยืนอยู่ตรงจุดที่มันสูงขึ้นกว่าเมื่อวาน
พรุ่งนี้ก็ย่อมที่จะยืนอยู่สูงกว่าวันนี้

อย่าร้องไห้คร่ำครวญฟูมฟายเพื่อใครคนหนึ่ง
ที่ได้เดินออกไปจากชีวิตต่อไปอีกเลย
มีส่วนได้ส่วนเสียกับเราหรือ ก็ไม่
จำไว้ให้ขึ้นใจว่า
เขาคนนั้นก็เป็นได้แค่คนเคยรักที่ได้ตายจากไป
เราเองต่างหากที่ยังมีลมหายใจ
และยังมีชีวิตอยู่...

อย่ายึดติดกับ '' เมื่อวาน ''

ทำ '' พรุ่งนี้ '' ให้ดีก็พอ